เมื่อเส้นทาง   ที่ย่างไป  ไร้กุหลาบ
โปรยประดับ   ให้วับวาว   แพรวพราวใส
ขวากหนามเกี่ยว  ทางเลี้ยวลด  คดเคี้ยวไป
ไม่วิไล   ดั่งใจปอง  สองข้างทาง
-  -  -  -  -  -
ชีวิตคน  จึงต้องเดิน   เผชิญหน้า
ให้ได้มา  ซึ่งเป้าหมาย  ที่ใจหวัง
อุปสรรค   มากล้น  บนเส้นทาง
คอยขัดขวาง  ทางไว้  ให้ผจญ
-  -  -  -  -  -
ความสำเร็จ  ที่ปลายทาง  ซึ่งวางไว้
เป็นแรงใจ  ให้ฟันฝ่า  พายุฝน
อุปสรรค   เป็นเครื่องวัด   ความอดทน
อิสรชน   ขอเป็นเพื่อน   ย้ำเตือนใจ
-  -  -  -  -  -
หากจุดหมาย  ทลายพัง  ช่างเถิดหนา
สำคัญว่า  ท่านได้สู้  แล้วแค่ไหน
ชัยชนะ   ใช่เป้าหมาย  เสมอไป
ไม่ถอดใจ   คือชนะ   กว่าครึ่งทาง ฯ