ไม่ใช่เรื่องที่ต้องมาคิดแค้นเคืองให้เปลืองความรู้สึก...
หากวันหนึ่ง...พบว่า...
ตัวเองได้เป็นเพียงสะพานไม้เก่า เก่า
ที่ให้ใครบางคนข้ามไปแล้วมองไม่เห็นค่า

เพราะบางทีคนที่เราคบหาอยู่...
เขาก็อาจวางเราไว้ตรงไหนสักที่...
อาจไม่ใช่ที่ ๆ เดียวกับที่เราคิดว่าเราได้อยู่... ที่ ๆ ซึ่งอาจไม่ใช่มิตรอย่างที่เราเข้าใจ...
แน่นอน ว่ามันบั่นทอนความรู้สึก...
ทำให้เสียใจ...

แต่จะเสียใจอย่างนั้นตลอดไปหรือ...
ถ้าไม่ลองตัดใจ...
มัวแต่คร่ำครวญกับความจริงที่เจ็บปวด...
แล้วชีวิตที่เหลือ จากนั้นหล่ะ...

ลองมองย้อนกลับไปมองข้างหลัง...
ในทุกสิ่งที่ทำให้เขา...ที่ช่วยเหลือเขา...
เราทำอย่างจริงใจแค่ไหน...
เราทำเพราะหวังสิ่งตอบแทนหรือเปล่า...
หากเราทำทุกสิ่งด้วยความปรารถนาดีอย่างแท้จริงแล้ว....
ก็ไม่มีอะไรต้องเสียใจ....

ถ้าคุณตอบว่าเคยแสดงว่าคุณคงรู้สึกถึงความเจ็บปวด

เพราะคุณรักเค้าข้องเดียวแต่เค้าไม่เคยแม้จะหันมามอง

แต่การที่เราจะรักใครนั้นมันไม่จำเป็นหนิว่า

เราจะต้องการความรักของเค้าตอบกลับมา

ถ้าคุณรักเค้าจริงคุณต้องไม่หวังอะไรจากเค้า

ถ้าเค้ามีความสุข--

คุณก็จะสุข

ถ้าเค้ามีปัญหา--

คุณจะทุกข์

นั่นคือความรักที่ถูกต้อง

ถ้าคุณรักเค้าแล้วต้องการความรักของเค้ากลับมาแสดงว่าคุณเห็นแก่ตัว 

คุณอาจเจ็บปวดที่เขาอยู่กับคนอื่นอย่างมีความสุข

แต่ว่าคุณจะเจ็บยิ่งกว่าหากเค้าอยุ่กับคุณ

--แล้วไม่มีความสุข--

ฉะนั้นการรักเค้าข้างเดียวอย่างเป็นสุขเราต้องไม่หวังสิ่งตอบแทนจากเค้า
^_^