ในขณะที่เรากำลังคิดถึงใครคนนึงตลอดเวลา เค้าคนนั้นอาจกำลังคิดถึงใครคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
และบางครั้งก็อาจมีใครบางคนที่คิดถึงเราอยู่โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน..
บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า...
สิ่งที่เราคิดทั้งหมดมันคือความฝันของเราเพียงคนเดียว
ฉะนั้นไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมอยู่กับความฝันมากกว่าการได้รู้ความจริง
การไม่ได้เป็นที่หนึ่งในใจเค้าไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าได้เป็นที่ 3 หรือ 4
และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า....
ก็ขอให้คิดไว้ว่าก็ยังดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย....
มันอาจต้องมีน้ำตาบ้าง ในการยอมรับความจริงว่าเราไม่ใช่ที่ 1 ...
แต่จำไว้เถอะว่า
หากหัวใจเรายังไม่สับสนไม่กังวน กับการได้รักเค้าอยู่อย่างนี้
ก็รักเค้าต่อไปเถอะ
การรักใครสักคนไม่ต้องการความพยายาม....
การตัดใจต่างหากที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
ลองคิดดูสิว่า...
ความสุขยามที่เห็นเค้า กับความทุกข์ยามที่เราต้องคอยลืมเค้า
อันไหนมันหนักหนากว่ากัน
อย่าโทษตัวเองที่มาเจอเค้าสายเกินไป......อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้.....
อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ ไม่ได้ทำให้เรารักกัน....
แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง ที่อย่างน้อย ถึงจะพบเค้าคนนั้นสายเกินไป.....แต่ก็ยังได้พบ..
ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา
แต่ก็ได้รับหัวใจเราไป....
ยิ้มให้โชคชะตา
ที่ถึงแม้จะไม่ได้ทำให้เรารักกัน แต่ก็ยังทำให้เราได้รู้จักกัน....
เราควรดีใจด้วยซ้ำ ที่ครั้งหนึ่ง....เราได้เจอคนที่เราอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว
คนที่เราใส่ใจกว่าตัวเราเอง
คนที่ทำให้เราหัวเราะและร้องไห้ได้มากมาย....
คนที่ยิ้มของเค้าเปลี่ยนวันที่หมองหม่นของเราให้กลายเป็นวันที่สดใส..
เท่านี้ก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ?
แค่การได้เห็นคนที่เรารักได้หัวเราะอยู่กับใครสักคน
คนที่เค้ารักมากที่สุด.....นั่นแหละคือ...ความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ
Add as a Friend
Send Message
Leave Comment
Add to Favorites
Use This Skin
Report Abuse
