>>ศาสดาย่อมไม่พึงกระหายศิษย์ ศิษย์ย่อมต้องพึงกระหายศาสดา-*--up-< <

ความรัก...อาจเป็นเพียงความรู้สึกเล็กๆ
ที่จะชัดเจนและยิ่งใหญ่ขึ้น เมื่อเราเจอคนที่ใช่
อย่ามัวรีรอที่จะเอ่ยคำนั้น
เมื่อมีโอกาสที่ได้เจอคนที่ต้องการ
คุณจะรู้ได้อย่างไร ว่าบางทีเค้าเองก็อาจจะรอคำๆนั้นจากคุณอยู่
บางคนเสียโอกาสเพราะความรีรอไปมากมาย
ก่อนจะรู้ว่าอีกคนก็มีใจตรงกัน
อย่ากลัวที่จะผิดหวัง..เมื่อบอกไป
เพราะหากความรักของคุณเป็นรักที่แท้จริง
แค่เพียงได้ให้คนที่เรารักรับรู้ความรู้สึกของเรา
แม้จะไม่ได้อะไรตอบกลับมา
แค่ได้ห่วงใย เฝ้ามอง แค่นี้มันก็เพียงพอแล้ว
อย่ารีบร้อนเกินไปนักที่จะสรุปความรู้สึกนั้นว่ารัก
รอให้มั่นใจ และเก็บมันไว้ให้คนที่ใช่จริงๆ
เพื่อให้มันมีค่าที่สุด ในวันที่คุณเอ่ยบอกคำๆนั้น
เราอาจใช้เวลาแค่ไม่กี่นาที ที่เอ่ยคำว่า "ฉันรักเธอ"
แต่กว่าที่จะพิสูจน์ความจริงของสิ่งที่เรียกว่ารักนั้น
เราคงต้องใช้เวลาทั้งชีวิตที่จะเอ่ยคำๆนั้น
ฉันอยากพิสูจน์คำๆนั้น ในบั้นปลายชีวิตกับคุณตาสักคนนึง
ในวันที่ฉันเป็นคุณยายเช่นกัน
หากมีคุณตาสักคนอยู่ยืนยันคำว่ารักกับฉันจนถึงวันนัน
มันคงเป็นความฝันที่ได้เป็นความจริง
รัก...ความรู้สึกที่เล็กๆของฉัน
มันคงเติบโตและยิ่งใหญ่ในใจของเรา 2 คนได้
ถ้าเพียงเราเป็นคนที่ใช่...และใจตรงกัน ย่ะ!